دیروز که رفته پیشه دکتر مغز و اعصاب . بهش گفته ....خودتو بدبخت کردی.....دست هیچ وقت درست نمیشه ......و انگشتات شروع میکنه به جمع شدن...و دستت مثه دسته خ./امنه//ای میشه......

وای خدای  من....

خدای من.....

برادرم خوب بشه...

کاش خوب بشه...

کاش من اینطور شده بودم...

کاش من به جاش بودم....

خدایا هرچی میخوای ازش بگیری از من بگیر......خدایا ......برادرم ..هیچ گناهی نداشت........هیچی....

خدای من .....

خدایا خواهش میکنم....دیگه هیچ ازت پول نمیخوام....دیگه نمیخوام ......خدایا سلامتی برادرم رو برگردون....

خدایا

پسرم عاشق برفیه...وقتی میبینتش بلند بلند میخنده...شوهرم میگه انکاری که داداشش رو دیده...

به هر دو طرف غلط میزنه......میچرخه......میگه گاگا....فک کنم با لید./ی گاگا ست!

خوشگل تر و شیرین تر شده.....وقتی میبرمش دستشویی ...میدونه که صداش میپیچه شروع میکنه جیغ زدن و آواز خوندن....این رو کشف کرده که راه پله ها هم همین حالت رو داره ...

عشق امه...

تویه تمام این اتفاقات تقریبا گریه نکردم....نمیدونم شکه بودم ...قوی شدم....یا سرد شدم؟

چه خر توخریه....

هیچ کس هیچ جنسی نمیفروشه! پوشک بچه نیست!گوشت!!! یهو زا ۱۴ تومن شد ۱۹ تومن! دقیقا یه شبه!فقط از صبح تا شب شده کارمون کف کردن!

خداوکیلی نون و ماست خالی هم بخوری پولت به ته برج نمیرسه......۳۳۰ تومن هم شد حقوق؟

این چند رو ز هم تماما این ور و اونور به دنبال شکایتشون.....

مرتیکه دزد جولو همه تو داد...گاه میگه من با زنت رابطه داشتم زنت به من گفته بیا خونه من دزد نیستم!..گفت من که زنم اصلا خونه نبود....

دیگه این هفته کاش رفته بودیم مسافرت ..نه خودمون بدبخت میشدیم نه پسرایه مردمو بیچاره نمیکردیم.....

بابام امروز اومد....

برادرم رنگ و روش بهتره .....مثه گچ دیوار شده بود

از پ///لیس بگم که بعد از ۱ ساعت پیداش شد......داشته باشید که روزه دوشنبه واسه ما که میگن کوفتی خوردی م و کسی شکایت کرده فوری اومدن دمه در...هرچی میگیم تمام ونه رو خون گرفته دزدی شده ....بعد یه ساعت پیداشون شده درصورتیکه دو کوچه با ما فاصله شونه.........و بعد امروز که شانسی رفتیم ببینیم چه کار کردن ....میینیم که هیچ اظهارنامه ای ..هیچ سندی از این اتفاق دیشب نیست........همه شاکی شدن ..گفتیم الان لابد دزده رو هم فراری میدین..........

میدونید چی بده ؟...این بودیه خونی که هنوز بعد از این همه شستن با وایتکس...تو راه پله و اسانسور میاد....و بدونی بویه خونه عزیزته.....

از دیروز صبح که ۹ پا شدم تا الان ۴ ساعت هم نخوابیدم......اصلا خواب ام نمیاد...تا چشمام رو میبندم یه عالمه خون جولو چشمام میاد........

فردا باید بریم پز/ش/ک قانونی و آ//گاهی و ....درصورتیه که شوهرم از ضعف درد به خودش میپیچه....و برادرم تو بیماسرستان خسته و عصبانیه......دوستش هم از خودش بهتره ولی اونم خونه زیادی رفته...

هی

اینم از آخره هفته ما

بیمه هم نمیشه استفاده کرد چون دیه اونوقت بهت تعلق نمیگیره....نمیفهمم یعنی چی.....کلی هم خرج گذاشت رو دستمون......انتظار داشتم همسایه ای که به خاطرش اینطور شد خانواده ام یه تعارف واسه خرج بیمارستان میزد که هیچ این کارو نکرد....

از دایی و خاله قرض کردیم ....این یارو هم که دیه نمیده .....دزد دیه میده؟

بروم ...ش.یم ناله میکنه

آها نه از ما نه از همسایه چیزی ندزدیه بوده.....

چیزه جالب که همسایه هعا امروز کشف کردن یه شییشه اسیده! .....ممکن بوده اونو بریزه تو شوهرم و برادرم اینا....وای خدا رحم کرده ...اگر میزد تو قلبشون......خدا رحم کرد ...

مملکته داریم؟

بنده خدا شوهری که اومده بود یه روز زود خونه و میخواست یه چرت بزنه!به دلش موند چرته.

پسرم هم دمر میشه هم از  دمر برمیگرده.....یه جورایی غلت هم میزنه...

با دهنش صدای تک تک در میاره ...انقد شیرین میشه با اون دهنه بی دندونش...

از بعد از ظهر نق میزنه که ببرینم بیرون...تو این سرما و بی وسیلگی.......خیلی سخته...

مژه هاش و موهاش بلند تر شده و ماشالا خوشگل شده ....

وقتی من حواس ام نیست و قهقه میخندم ....یهو میبینم اونم داره قهقه میخنده....

از خانم همسایه مون خیلی خوشش میاد! میره بغلش...یعنی خودش رو میکشونه بغلش...

میبرمش دستشویی که بشورمش یا سرپاش بگیرم...شروع میکه آواز خوندن...از انعکاس صداش خوشش میاد...تو راه پله ها هم همین کارو میکنه...

دوسش دارم یه دنیاااااااااااا

وقتی م.امورا رو دیدم فک کردم بلاخره همه چی تموم شد و به خاطره قسط های عقب افتاده الان شوهرم رو میبرن......وقتی دلیلش رو گفت یه نفس آسوده کشیدم.....

جای بابابزرگ ام خیلی خالیه.....همش جاش خالیه......نمیتونم باور کنم نبودنش رو ...اصلا هرکاری میکنم نمیپذیرم این موضوع رو ...این چند روز اشک ام زیاد درومده..عمر دسته خداست.....ولی برای منه بازمانده سخته ......وقتی میرم سره خاکش .....نمیتونم قبرش رو نگاه کنم ....همش حواس خودمو پرت میکنم .....میخوام نگاه نکنم تا نبینم ...نبینم ..و نفهمم که پدربزرگ ام فقط روحش مونده و جسمش الان زیره این خاکه و اگر برم دره خونشو بزنم ......نمیاد درو باز کنه.....ساعت ۹ پای تف...سر خبر ننشسته و ساعت ۱۱ شب نمیگه من دیگه نفت ام تموم شده شب بخیر خدانگهدار....

سخته

خواهرم از یه دانشگاهی تو سویس پذیرش گرفته برای فوق.به زبان فرانسه.دانشگاهش مجانیه...ولی خرج زندگیش هست.....بابام میگه ندارم ....و خواهرم داره خودش ور به زمین و زمان میزنه.....چقدر شرمنده ام که هیچ ندارم برای کمک بهش.واقعا جای تاسف داره.بابام بهم زنگ زده میگه باهاش صحبت کن که نره ......من ندارم خرجشو بدم......و من موندم که چی بگم به خواهرم ....رای اش که با حرف من برنمیگرده ولی منم دلش رو خالی کنم یا اینکه بهش بگم برو به هر قیمتی شده برو.........

کسی اطلاعی داره؟ خواهرم زبان فرانسه و انگلیسی اش فوله و الان هم زبان شناسی دانشگاه ژنو قبول شده ..آیا میتونه کار کنه و درس بخونه؟ از عهره خودش میتونه بر بیاد یا باید حتما حمایت بشه؟

این چند شب یه جورایی همش بفرمایید شام بودیم!هر شب یه جا ...انقده خوردم کهدارم میترکم!

خانوما! یه سئوال ....شما شکم هاتون برگشته سره جاش؟ چه کنم  که برگرده؟ غذا رو یه ذره کم میکنم شیر ام ته مکشه و دلم واسه بچه میسوزه........البته فعالیت ام قبول دارم که کمه..آخه سرماست و سورنا پیشه کسی نمیمونه که یه پیاده روی برم.....

زمان مناسب برایه رژیم گرفتن کی هست؟

الان که دارم انقده چرت و پرت مینوسم ماله اینه که غذا پختم! ۲ شب...واسه فردایه شوهری ببره سره کار...منتظرم برنج اش دم بکشه برم لالا..دارم از خواب میمیرم

هی.

شب خوش

دیشب وقتی از ساعت ۱۱ تا ۲ تلاش میکردم که بخوابونمش سرش داد زدم و گفتم :بخواب دیگه فرشته کوچولوها که هیچی ٫همه توله سگهای دنیا هم خوابیدن و فقط تو بیداری!

خودم....خوبم...دیگه داره مادر شدن برام جا میافته....کمبود خوابم کمتره....از کار یه ماه دیگه هم مرخصی بدون حقوق گرفتم تا این کوچولو بزرگتر بشه و بتونه بدونه من سر کنه ..ولی چقدر سخته بچه رو تنها بزاری و بری....خیلی سخته....موضو اینه که وقت یهم برمیگردی هم اصلا حال و حوصله بچه رو نداری و دلت استراحت میخواد.......واقعا........واقعا ......واسه بچه بد نیست ولش کنی بری سره کار؟

واسه مامانه بچه  که هست.

حالا که به روزهای قبل نگاه میکنم میبینم تا حدود زیادی مشکل داشتم...مشکل روانی و روحی....حالا اعتراف میکنم که به نظرم کله همه آدمها گنده شده بود برام ....پیش خودم میگفتم وای چقدر کله هاشون گنده است ..چرا بقیه ازشون نمیترسن!و یا دماغ های آدمها برام گنده شده بود.......فک واقعا یه مشکل جدی میداشتم....

یه مشکله دیگه ام حافظه امه که تا حد بسیار زیادی تحلیل رفته.....خیلی از وقایع رو در حاله ای از ابهام به خاطر میارم و خیلی ها رو هم اصلا به خاطر نمیارم....چیزایی که سالها یادم بود یادم رفته....و در طی روز چندین بار با چیزایی برخورد میکنم که برنامه ای که واسشون داشتم رو به خاطر نمیارم.

شوهرم کارش رو از پنجشنبه ۱۵ ام این ماه عوض کرد.حقوق اش رو نمیدونمی چنده ولی امیدواریم که بهتر از قبلی باشه ......منم که هنوز حقوق نگرفتم....انقد کارای بروکراسی اداری مسخره و طولانی و بی نظمه که آدم بیزا رمیشه بره شراغه این کارا.......بعد از یه سال که از کاره قبلی درومدم ....میرم سراغشون میگن پرونده بیمه ات هنوز  از جای قبلی نیومده...برو خودت بیارش!...میرم بیمه قبلی میگه ...تو اصلا کارفرمات واست بیمه رد نکرده! ...بعد بازم میرم این ور و اون ور  و رئیس و ..... میگن ...آها! هفته پیش فرستادیمش بیمه مربوطه خودت!فک کن همش یه بچه هم کولت باشه بری و بیای...تا میجنبی هم میشه ناهار و نماز ....بعد هم بعد نیم ساعت میگه خانوم ما کامپیوترامون رو خاموش کردیم برو فردا بیا!....بعد میگه چرا صبح زود نمیای.....خوب بی انصاف من بچه شیش ماهه رو که نمیتونم ۷ صبح بلند کنم تو سرما بیارم که شما کامپیوترت رو ۱ ساعت قبل از اینکه ساعت کاریت تموم بشه خاموش کنی.........هی ......حالا میگه حدود ۴۰ روز طول میکشه که کارات انجام بشه...خدا کنه

از خودم بگم.........از اینکه دلم نمیخ.واد بچه کوچک ام رو بزارم و برم سره کار...اگر احتیاج مادیش نبود تا ۱ سالگیش نمیرفتم....گناه داره ..........

فرشته کوچولوم شبها تو اتاقه خودش میخوابه.....و وقتی گریه میکنه و شیر میخواد من میرم پایین تخت اش شیرش میدم و دوباره میخوابونمش سره جاش......ولی صبح ها مثلا از ساعت ۷ تا ۱۰ صبح پیش هم میخوابیم.......و تو این فاصله چشمام رو رویه هم میزارم که فک کنه من خوابم و بخوابه .......هی سرش رو بالا میکنه و من و نگاه مکینه و بعد میگره میخوابه دوباره بعد از ۲ دقیقه همین کارو تکرار میکنه......خوب شما باشین دلتون میاد تنهاش بزارین؟

ناقلا دیگه دره بیرون رو یاد گرفته و باباش که میره کناره دره وروودی نق میزنه که من و هم ببر......

و شیر آب رو که باز میکنم و تو بغلمه چشم اش رو میبنده و ریز میکنه .....فک میکنه میخوام صورتش رو بشورم!

از ۳ ماهو نیمی نسبت به این دو تا آ.واز : ترنم کوچولوست ....توش  پر از آلبالوست.....

و                    تو که ماهه بلنده آسمونی.......منم ستاره میشم دورت میچرخم

عکس العمل نشون میداد و غش میکرد از خنده.......

و وقتی من میخندم و خصوصا ریسه که میرم از خند ه اونم غش میکنه از خنده....

عاشق اینه که باباش بغلش کنه رو به من بشینه و من هر ادایی در بیارم قهقهه میزنه ....حتی چشمام رو این ور و اون ور میکنم قهقه میزنه....

از آقایون خصوصا سیبیلو ها و عینکی ها بدش میاد و میترسه....

جالبه برام که از برادرم و خواهرم بیشتر از همه خوشش میاد .....یه عالمه باهاشون حرف میزنه و ذوق میکنه ......تا خواهرم رو میبینه شروع میکنه از خودش صدا دروردن و حرف زدن.........

دیگه...........هفته گذشته خاله  و مریم ک و عمو ا رو دعوت کردم....این هفته میخوام دایی ع و دایی ه رو دعوت کنم  چون نه خونه چا داره که یه جا بگم و نه توان اش رو دارم ......مامانم هم که ۵ روزه اومده ...

بابام هم هی زنگ میزنه حالم رو میپرسه

وای لوس میشم!

انقد با شویم بهتر شدم....واقعا مریض شده بودم میخواستم طلاق بگیرم.....چه دردی میکشیدم....واقعا به کمک احتیاج داشتم ..حالا که نگاه میکنم ..میبینم بیمار بودم

روزخوش

من خوبم ...خیلی بهتر از اون آخرین باری هستم  بابام برام بلیط که براتون نوشتم....بابام برام بلیط گرفت و اومدم و هنوزم اینجام! شوهرم یه هفته اومد پیشم و برگشت و من قراراه که هفته آینده برگردم.....اونجا هوا خیلی سرده و من اینجا با استین کوتاه نشستم.....سورنا  هم خیلی بهتر شده .....دیگه از اون گریه های ممتد خبری نیست ...البته بغلیه ولی هرچیه راضی ام.......از دله مشکلات ام درومدم.....مشکلات پابرجاست ولی دیگه این حدودا دو ماهه شوهرم داره به تنهایی به دوش میکشه ....تا برگردم و کمک اش کنم....

از همه دوستای عزیزی که برام پیام گذاشته بودید ممنونم....خیلی بهم لطف کردید ..از اینکه به یادم بودید ممنونم...دسترسی به نت نداشتم.......تا برگردم جواب محبت هاتون رو بدم.....

خوش با شید و سلامت

میشه یه روزی من هم این لذت ها رو نسیبه فرزندم  بکنم؟(نمیدونم نصیبه یا نسیب(

اصلا زنده هستم؟ هیچ نمیتونم پسرم رو تو 20 سالگی تصور کنم

باید برم..........دلم تنگشه  هی هی هی

خوش باشی.

.

میخوام برم جنوب....دلم هوای جنوب رو کرده ......دلم تنگه حیاطمون شده ...با اینکه مادرم میگه درختهایه بزرگ ته حیاط که زمینش ارثیه عمومه رو خوده عموم یه شبه اومده قطع کرده.....بای اینکه هوا گرمه و پشه زیاده و من هم بچه کوچک دارم  با اینکه پول بلیط رو ندارم و شاید با اتوبوس ۱۶ ساعت رو رفتم......ولی بد جور دلم هواشو کرده.......میخوام برم بهش پناه ببرم......میخوام برم کنار رودخونه از خدای آب بخوام کمک مون کنه.......میخوام برم تو صحرا و از خداوند بیابانها بخوام که کمک ام کنه .....میخوام برم کنار دریا و از الهه دریا بخوام به خاطره این کوچک زیبا ...بر من ببخشه ...هرآنچه بدی کردم ...هر آنچه کوتاهی کردم ...هر آنچه زیادی کردم.....بر من ببخش.....بین اون درختها ی نخل برم و گم بشم.........و نگاه کنم ....تا دوردستها ..تا چشم کارمیکنه نخله و خرما و خرما  .......

شوهرم نمیتونه بیاد ....مرخصی بهش نمیدن....اگر انشالا ..رفتنی شدم و جنوب طلبید منو.....شاید برای ۲ هفته بمونم..........و این طولانی ترین دوریمون میشه...........این دوریها تو این شرایط مفیده یا مضر.....شرایطی که خیلی از روزها افکار نارحت کننده بهم حمله میکنه ..و باهاش با بیمنطقی درگیر میشم و ایراد میگیرم ازش .و در نهایت دلم براش هم میسوزه که چه همه این حرفها و گیر دادن ها رو میشینه دونه دونه توضیح میده بی اینکه عصبانی بشه و یا دعوام کنه............این سادیسمه؟امروز بهم پیشنهاد داد برم مشاوره......ولی سختمه...هم هزینه اش هم اینکه باید بشینم از اول زندگیمو تعریف کنم...حوصله شو ندارم!کاش میشد رویه یه تیپ ظبط میکردم ...میبردممیدادم خودش گوش کنه....ولی از طرفی هم خیلی دوس دارم یه نفر بهم بگه تو این شرایط چه بهتره که انجام بدم ...الان مدته ۱ ماه بیشتره که خونه مادرش نرفتیم .....درسته کارم؟ غلطه؟ ......موندم....حس و حالم که هیچ نمیخواد بریم دیدنش.....براش دعا میکنم  ولی اعصاب دیدنش رو ندارم .....مثلا باره اول که رفتیم اول آب میوه خنک اوردن ..بعد میوه بعد چای .....خوب من هنوز آب میوه مو نخورده بودم که میوه هم گذاشتن و من نخوردم داشتم تونو میخوردم بعدش هم چای آوردن ..خوب اون سرد این گرم که نمیشه ...نخوردم .....فعه بعدی  هندونه دادن بعدش چای...من هندون ه خوردم چای رو بعدش نخوردم ...دندون های من هم اگه معرف حضورتون باشه خیلی حساسه......حتی میوه رو گاز نمیتونم بزنم.......حالا گلایه اخی راین بوده که به ما بی احترامی شده چرا میوه نخورده!......در صورتیکه روزی که اومدن دیدنه بچه من چای دادم فقط مادرش برداشت دیگه هیچ کس بر نداشت و تا شوهرم بلند شد میوه تعارف کنه همه گفتن ما نمیخوریم اصلا میوه نیار سمت ما.........این اتفاق هم فبل رفتن من به خونشون بوده....این معنی رو میده که شما هم میوه نخردین پس میخواستین منو اذیت کنین دیگه؟ غیره اینه؟ کافر همه رو به کیش خود پندارد....

خلاصه اینه که عزا گرفتم....لین ۵ شنبه بهم گفت بریم...من هم گفتم باشه میام....ولی انقده ناراحت ام که از الان شیر ام کم شده و سورنا گشنه است.....چه کنم؟ یعنی مشاور میگه چه کنم؟

انقده از خودم بدم میادک ه به جای پرداختن به مسایل مهم و عالی به این چیزای دره پیت میاندیشم.....چه کنم برای این هم راهی هست؟ یا اساسا برایه چه من رو این حرفاشون حساسیت نشون میدم؟...چرا قطعن نمیتونم به چشم بیمار نگاشون کنم و بیخیالشون بشم؟

آه بگذریم......داشتیم به جنوب میاندیشیدیم....و ..اینکه خودم به بابام نگفتم که میام.....مامان ام میدونست ولی به بابام نگفته......بعد که شویم بهش گفته بود خیلی خوشحال شد./...امروز هم تماس گرفت و کلی اظهار خوشحالی کرد و پیشنهاد داد که پوله بلیط ام رو بده ...من هم گفتم نه و حالا مثه سگ پشیمونم!.....شوهرم میگه  بابات خیلی دوستت داره.....نمیدونم...شاید راست بگه....حرف من میگه براش مهمه.....یاده روزهایی میافتم که با هم میجنگیدیم....یاده گریه هایی که از دستش میکردم ....وقت یمیومد اینجا ...چقدر از همه کارش بدم میومد و ناراحت بودم .....حالا تمام این حس ها جاشونو به یه محبت آروم دادن...و به جاش این بهاره است که این روزهایه منو داره با بابام......وقتی قوم الضالمین رو بهتر درک کردم بود که دیدم بابام چه لعبتیه!!!! ...

و همچنان بینهایت دلم برای مامانم میسوزه....تنهاست......پدرم هیچ همراهیش نمیکنه و از مرگ بابابزگ ام هنوز حالش جا نیومده .....فکر میکنم از همه بیشتر تویه زندگیه مامانم و دایی ع ام تاثیر  گذاشته و البته همسرش.......اون هم خیلی گوشه گیر و منزوی شده و همش خوابه.....خاله ها و داییم سعی میکنن از تنهایی درش بیارن ولی ......هیچ کس بابابزرگ ام نمیشه.......آه که چقدر همه چیز گذراست .........مهتاب یادته تولد نسیم؟...شبی که همه دوره هم جمع شدیم؟..چقدر حسش خوب بود...فکر میکردم دوباره شدم همون دختره دبیرستانی......و حالا تقریبا ۲ سال از اون شب میگذره ....و آلا و آنا و سحر رفتن آمر.کا و استرالیا .....و دیگران هم هرکدوم به دنبال بدبختیاشون.....

چمه امشب؟.......نمیدونم ....تا آخره ماه هنوز ۳ روز مونده.......خدا بزرگه........خدا کنه خدا کمک ام کنه..

دوستان عزیزم اگه نظر نمیزارم واسه اینه که نمیرسم ....تا میام بجنبم نینی بیدار شده و گریه میکنه و من نمیرسم مگر مثه الان که ساعت ۲ و ۱۵ دقیقه بامداده....که اونم زیاد حسه نوشتن نیست تو تاریکی

سخته که بنویسی....

امشب یه سری هم به حال بیپولی مامانه بیچاره ام گریستم......

کاش بتونم براش کاری بکنم

کف دستم هم مو نداره که بکنم

هییییییییییچ امیدی و راه یهم ندارم

احساس میکنم تویه یه جایه بسته و تنگ مثه قبر ام و نمیتونم نفس بکشم.....همه در و دیوار ها هم خاکستری و فقط یه نوره کمرنگ آبی میتابه...

امیدوارم....زنده بمونه......

انقده این دیواراتنگه که دست و پا هم نمیتونم بزنم

خدایا

با این حال امروز .....روزه خوبی بود.....یعنی من خوب بودم .......یه جورایی بیخیال شدم...درسته که تا ۲۸ ام بهم وقت دادن....ولی دیگه هیچ راهی ندارم! پذیرفتم! راهی ندارم و دستام بالاست.....هرچی میخواد بشه بشه.........یبان ببرن ......آه که از ساله ۸۶ تا الان دارم بال بال میزنم.....میدونی این سالها میتونست بهترین سالهای عمرم باشه......از۲۵ سالگی تا الان که ۲۹ ساله ام.......بهترین سالهایه عمرم...با تشویش و سترس و ناراحتی گذشت.......و الان .....دستام بالاست......هر غلطی دلتون میخواد بکنن...میخواین خونه رو حراج کنین...میخواین ممنوع الخروج ام کنیین...شوهرم تهدید به شکنجه و زندان و ....کردن...جهنم بکبنین....دیگه چیزی ندارم...

یه دختره ۲۹ ساله تو  مثات نییورک هم همین حال روزه منو داره؟   نامجو راست میگه؟ به میگن جبر جغرافیایی؟

مممم......

خدا کنه یه معجزه بشه من نجات پیدا کنم.......دستام خالیست

بزار بگم....... تو این دو هفته که رفتم دکتر و گفت اعصاب و روان خودت از همه چیز مهمتره......بیشتر از هر چیز به روان خودم فکر کردم........و سعی کردم آروم باشم ....در همین راستا هرچه شوی گفت بریم خونمون ....نرفتم....چون نمیخواستم اعصاب ام پریشان شود........درسته که باید میرفتم.....وظیفه است و ال و بل.....ولی دلم خواست یه نمه به دله خودم رفتار کنم نه این عادات دست و پاگیر اجتماعیمون برام تصمیم ..بگیره....راستی کی میگه که چی درسته و وظیفه است؟....در اصل میخوام که کارم درست باشه.....ولی این درست رو کی تعیین  میکنه؟...یعنی روزی میاد که پشیمون میشم؟مثلا  عمه ام  هم که گفته بودن ۶ ماه بیشتر نمیمونه..۱ ماه رفتم جنوب موندم و هر روز زفتم بهش سر زدم....دیگه تقریبا معلوم بود که رفتنیه که برگشتم و هفته بعدش فوت کرد.......آیا اگر نمیرفتم احساس عذاب وجدان داشتم؟....عمه ای بود که شاید ۲ سال آخر با هم بهتر شده بودیم و باز هم رابطه ای آنچنانی نداشتیم.......اینطور بگم که من یه وعده غذا هم خونه این زن نخوردم تا روز یکه فوت کرد....ولی به خاطرش ۱ ماه رفتم اونجا.....هیچ کار یهم نکردم  ولی  هر شب بهش سر زدم........آیا واقعا کارم چیزی بهم اضافه کرده.....و به قول امروزی ها ....در بین کائنات انرژی خاصی رو رها کردم؟...مثلا الان که اون یکی عمه ام فوت کرد ....عمه ای که با اینکه عقب افتاده بود ولی خیلی خاطره با هم داشتیم و دوستش داشتم.......من باید احساس عذاب وجدان کنم؟.......عید آخرین باری که دیدمش.........آخ  آخرین بار بود....سیزده بدیر که از مامانم اینا خدافظی کردم و اشک میریختم......اونم اونجا بود....و هی بهم میگفت ستاره ستاره.......برو به سلامت....مواظبه بچه ات باش.....وای ستاره

آه یادآوریش هم سخته.........یا اینکه.....برم سره اصل مطلب.........بابابزرگ ام.......هنوز دستم نمیره ازش به عنوان یه مرده تایپ کنم........مردی که من بیش از آنچه که پدرم رو دیده باشم اونو دیدم....مردی که ۵ سال بدون حضور پدر و مادرم پیش اش بودم ......تا ۱۸ سالگی باهاش و تو خونش زندگی کردم...و ....شب های آخر که درد داشت و من نمدونستم که بیماریش سرطانه.......چون شکم ام گنده بود بهانه میکردم و هر شب که میرفتم خونش ...و تو باغش مینشستم......نمیرفتم پایین از چند تا پله بهش سر بزنم........باید عذاب وجدان بگیرم؟ به حودم میگم خوب که چی ......اون چند شب هم میرفتم....چیزی عوض میشد؟.......

میدونی چی میخوام بگم........اگر حسابه وظیفه است واسه عزیزانه خودم خیلی خودخواهی بیشتری به خرج دادم....و ...وظیفه ها رو انجام ندادم.......بعد واسه کسی که دلخورم ازش.......مدام به خودم نهیب میزنم.........یعنی به خاطره شوهرمه؟....یعنی دارم فداکاری میکنم؟

پسرم سورنا.....بزرگتر شده و عزیز تر......و ....یه اعتراف......دارم بهش وابسته میشم!..وقتی یه خورده خوابش طولانی میشه ...دلم شور میافته و دلم تنگ میشه...........و  وقتی که نق میزنه....نه فقط ناراخت نمیشم.....که حال هم میکنم و یه عالمه قربون صدقه اش میرم که داره برام نق نق میکنه و خودشو لوس میکنه........

زندگی زن//اشوییم تحت تاثیر قرار گرفته . با اینکه اوایل سعی کردم که اینطور نشه......ولی الان یه جورایی انگاری که خودم هم از این موضوع راضییم و در میرم از این مسایل. میدونم. اشکال بدیه ....

دلیل اصلیش اینه که من نمیتونم خودم رو رها کنم.....دائم تو ذهن  ام حواس ام به بچه است.... پس ترجیح میدم در آن واجد دو جا نباشم و خوب بچه رو که نمیشه حذف کرد و من اون یکی رو حذف میکنم.

دانشگاه رو مرخصی گرفتم.........واسه با یه دست چند تا هندونه بلند کردن کمی اعصاب ام ضعیف بود....نمیخواستم که الان هم که مامانم رفته جنوب زود برگرده.......چون با یانکه میناله ....ولی میدونم که اونجا روحیه بهتر ی داره و دوستان و فامیل دائم میان دیدنش و تنهاش نمیزارن.....درسته که پذیرایی از اینا سخته چون هرکی که میگه میخوام بیایم دیدن بابام بهشون میگه حتما باید شام یا ناهار بیاستین و مامانه بیچاره ام تو این گرما باید سرپا بیاسته و غذا بپزه........

دختر داییم رفت ا...مری/گا........داییم بارها ازم پرسیده نمیخوای بری خارجچ؟ گفتم چرا...ولی بابام هیچ حمایتی نمیکنه و خیلی هم مخالف اینکاره.........وقتی میخواستیم ریم دبی هم کلی اومد دعوام کرد.....

کاش بابام حمایت میکرد....کاملا مخالفه حتی برای تحصیل............دقیقا از چی میترسه؟......به طرز عقده ای وار میگه نه....به چه درد میخوره...بری کع چی بشه؟ چی داره؟...........درسته به غیر از امسال چند ساله که هر تابستون یه کشوری میره........وولی واسه اینکه ما بریم و به هر دلیلی غیر از تفریح......راضی  نیست........

دلم یه حمایت تمام و کمال و بی دریغ مثه داییم میخواست........

ساعت ۳ صبحه و من که دارم از کم خوابی میمیرم....میخوام تلافی ۲ هفته رو یه شبه درارم....

بای

بابام به مامانم خرجی نمیده به این بهانه که دارم قسط های بانک حنا رو میدم....و یه سرافکندگی به سر افکندگیام اضافه میشه.........

دلم خواب میخواد.....یه خواب راحت...........

همه میگن دلمون برات میسوزه که داری دست تنها بچه رو بزرگ میکنی.........خودم هم یه روزایی دلم به حاله  خودم میسوزه.....ولی نمیدونم چرا دلم نمیخواد بدم بچه رو کسه دیگه ای نگه داره .....یعنی همش معذب میشم و فکر میکنم طرف داره سختی میکشه..........

آره از شبه اول خودم به تنهایی نگهداریش کردم و هیچ دراز نکشیدم و استراحت نکردم ....یه دلیله کمردرد شدید ام هم اینه که استراحت نکردم.......مادرم تو اون روزا همش میرفت بیمارستان واسه بابابزرگ ام نمیرسید که بیاد........و من هم ...چه میدونم ....از اول از ناز نوز تو وجودم خبری نبود.......

واسه مامانم اینا از شهرستان مهمون اومده ...مامانم خونه نبود ......خواهرم تنها بود ...زنگ زدم به بابام گلگی کنم........میگه خوب دست تنهاست برو کمک اش! میگم من تو این موقعیت....یکی باید کمک ام باشه یا برم کمه یکی دیگه؟ اصلا متوجه نمیشه که من دارم سختی میکشم.....من هم اعتراض نمیکنم...که مامانم معذب نشه....اینا فک میکنن که من دارم خوش میگذرونم

احتمالا هورمن هام میریزه بهم که قاطی هم میکنم.....

امروز رفتم خونه بابابزرگ ام .......دیگه وقتی میخوان برن بیرون واسه اینکه خونه خالی نباشه باید کسی بره.......خوب امروز من وقت داشتم رفتم....

وقتی شیره ناراحتی به سورنا میدم خیلی بیتابی میکنه...

باید بچه خوبی بشم...

خوبم .

وقتی برام تعریف میکرد خوشحال بود.......خو.شحال بود که بهشون تونسته بقبولونه که اشتباه کردن.....برادر ایکبیری گنده نبوده والا اینا این حرفا رو قبول نمیکردن.......وقتی اینا ر گفت ....کله ام باد کرد...خون تو سرم جمع شد ......خواستم  جیغ بزنم و بگم این درست بشو نیست و اینکه خیلی بیش از اینا بدی کرده ......گفته مادرش خوبه ولی خودش عصبیه.....چه غلطی کردیم حرفه مشاوره رو گوش کردیم .......از اون مشاوره فقط انگ دیوونگی رو ما موند..........خلاصه میشناسمش میدونم نشسته و پادشاهی کرده ....۱ کلمه گفته ...اره ...شوهره بدبخته منم دلش خوش بهشو ن قبولونده و میدونم  الان شوهرمو  خر کرده.........وقتی اینا رو گفت خیلی با خوشحالی گفت و من هی عصبانی تر شدم...نمیدونم چرا عصبانی میشم......دسته آخر قاط زدم داد زدم گریه کردم .....که چرا فلان موقع این جور و اون جور.....بنده خدا چشاش گرد شده بود که حالا چرا سره من داد میزنی...من که حرفاتو قبول دارم ...من که رفتم بهشون قبولوندم..........و ال و بل .......حرفش راسته........چرا سرش داد میزنم؟چرا ؟چرا متهم اش میکنم که ازم حمایت نکرده....درسته پیشتر کوتاهی کرده ....ولی الان که درست رفتار کرده..........و چنان کربلایی درست کردم که تا همین الان که ۳ شبه دارم گریه میکنم........اینم از ۵ شنبه  ما که یه هفته تمامه دارم انتظارشو میکشم........دلم میخواست بعد از یه هفته شلوغ و پلوغ دوره هم باشیم و سه نفری  لذت ببریم از هم........گریه اونم دروردم.........حاله اونم گرفتم.......بعد دلم واسش میسوزه .....میگم از صبح رفته کلی راه رفته کلی زحمت کشیده......حالا که با ذوق اومده برام تعریف میکنه من عصبانی تر از همیشه میشم........بنظر تون چرا انقد عصبانی میشم.....اصلا حاله خودمو نمیفهمم......میدونم که هر موقع میخواد بهشون نزدیک بشه  من خیلی بتابی میکنم اصلا دلم نمیخواد بهشون نزدیک بشه یا بشیم........

واسه همین میخوام این هفته برم جنوب ....برم یه مدت بمونم اونجا.........برم که نخوام پا شم برم دبدن این افریته ها ..........انقد گریه کردم زدم تو سره خودم که آخر تا به کی من از اینا بکشم؟ یه قوطی یه لیتری مایع دستشویی داده بیاره...میدونی چرا چون خودشون ازش ۴ تا دیگه هم داشتن......یا احتمالا از بوش خوششون نمیاد....اون هفته هم دو تا مرغ یخ زده داده ....میگه ما نمیخوریم اینا یخ زده خوششون نمیاد..........میگم ما گداییم؟ بیخود از شمیگیری.....این همه کوتا هی کرده میخواد با دو تا مرغه یخ زده که اونم به این دلیل که خودشون نمیخورن و یه قوطی مایع دستشویی ......پا ک کنه...حرف پیش بیاد هزاررررررررررر تا منت که ما بتون مرغ دادیم.....گوه بزندشون ....اه اه اه .....بمیرن......

خیلی عصبانیم........اصلا کم نمیشه.....و نمیتونم سره اونا خالی کنم سره شوهرم خالی میکنم .....و اون فکر مثه وسوسه ای شیرین  دوره سرم میچرخه و هرچه از خودم دورش میکنم فایده نداره....

چه گنم؟........برم جنوب فایده داره/؟ دلم هم نمیاد تنهاش بزارم ......اگه برم این اولین مسافرت تنهاییم میشه ........میخوام یه ۱۰ روزی برم...........همش فکرم اینه این ۱۰ روز چی میخوره چی میپوشه.... اوقات بیکاریش چه میکنه..........قهر میکنم و این قهرم به جایه اینکه با ناز کشی همراه باشه .....از هم دورتر و دورترمون میکنه...........

آره از وقتی به اومده و این حوادث بعدش.....از هم دور شدیم .......

نمی دونم دقیقا از کی و کجا اشتباه کردم......ولی مطمئن ام و قبول دارم که اشتباه  کردم...........۱۰ ساله از مال ام لذت تبردم ...اون موقع که داشتم ...همشو جمع میکردم میدادم به آقا ......لذت فداکاری واسم زیاد بود.......بعدش هم که نداشتم که چیزی واسه خودم بگیرم..............این منم که مردم.......آره امشب فهمیدم این منم که مردم............اما .........تشیع جنازه ای نبوده ......

آخ

متاسفم برایه کشوری و دولت و مملکت ای که جوونی به این دلسوزی و با این دانش علم رو رد میکنن .کسی که هرچی میگفتیم نمیخواد بخونی و زحمت بکشی همه کشورا که بخوای بری قبولی و متونی بری ....میگفت نه من میخوام همین جا باشم و درس بخونم.....

حالا چیزی ندارم که بهش بگم و دلداریش بدم.........بگم بخون ساله دیگه؟ یعنی از ۵  کمتر بشه قبوله؟

باغه که تو بیشاپوره نزدیکه شیرازه.....جاییکه اطرافش و همسایه هاش از ترک های اسکان یافته ان....بیچاره ها خیلی فقیرن......البته ک..ون گشاد هم  هستن......بابام میگه ماهی ۵۰ تومن بتون میدم  درختا رو آب بدین حاضر نمیشن.........دیروز یه اکیپ از این بچه ها یواشکی از رو دیوار پریدن رفتن تو باغ...البته خیلی هم نمیشه بش گفت دیوار......یه گوشه اش یه مشت شاخه درخت گذاشتن که بچه ها زدنش کنار و رفتن تو واسه آبتنی  تو استخر......یکی از این بچه ها که ۴ یا ۵ ساله بوده افتاده تو آب بدونه اینکه شنا بلد باش.....دیگر بچه ها هم حواسشون نبود و و این کودک بینوا غرق شده.........خیلی دلم سوخت......خیلی......واقعا متاثر شدم......بنده خدا.......یه پدر مادر معتاد هم داره که اصلا حواسشون به بچه نبوده.....و این اتفاق ناگوار واقعا ناراحت ام کرد........پدرم همیشه به کسایی که میرن باغ هشدار میده حواستون به بچه کوچک هاتون باشه چون عمق اش زیاد نیست و یه بچه ۷ ساله راحت کله اش آز آب میاد بیرون جاییکه کم عمقه......ولی این بیچاره.....آخی.....

و همچنین!...دیروز یکی از دوستان خانومی ۵۰ ساله .....تویه خونه اش سکته کرد و فوت  کرد و امروز مراسمشونه که من نتونستم برم......برایه معرفی بگم اونایی که منو میشناسن......مهتاب زنه نادر....برادره ناهید زنه کوروش!....فک کنم مهی فهمید!

دورو بره شما هم انقده این عزراییل میپلکه؟ یا اینکه بیخیال ما نمیشه؟هی میگم این آخریش بود...بعده این خوشی و جشن و شادیه......

برادره عزیزم با رتبه ۵ کشوری ..امروز دل تو دلش نیست که ببینه نتیجه دانشگاهش و مصاحبه هاش چی میشه! چون رفته مصاحبه و آزمون نماز و این بند و بساطا رو ازش گرفتن........خاک برسرتون کنن که انسانهایی به این دلسوزی برایه این وطن وجود داره و حاضر نیست بره خارج و  با اردنگی دلتون میخواد بیرونش کنید....لعنت خدا بر شما....

در مورده مادر شوهر....یهو از دیروز دلم براش سوخت....نمیدونم چرا.......یهو احساس کردم داره میمیره...تا به الان اصلا به این موضوع باور نداشتم....ولی یهد انگاری باورم شد........انقد که پیشنهاد دادم براش غذا بپزم بدم شوی ببره!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! فک کن! حنا خر میشود!

پسرم رو دیرو ز واکسن زدم..............پرستاره مثه جلاد ها بود ......دستش هم پره مو بود و هیکلی....چنان آمپولو زد تو پایه بچه ام که انگار گاو داره آمپول میزنه....گریه خودم و کودک ام با هم درومد....انقد گریه ام درومده بود که نتونستم سئوالایه علمی مو بپرسم...........سورنای من چنان گریه ای کرد که تو این ۲ ماه ۵ روز از ش چنین گریه ای نشنیده بودم.......پهنایه صورتش پره اشک شد.....اولین درد شدید زندگیشو چشید...........بعدش تب کرد...ولی از اونجایی که پسره من سرمایی شدیده ....تازه گرمش شد!...ولی خدارو شکر تا الان که ۲۴ ساعت گذشته اذیت نکرده....فقط هنوز کمی تب داره

روزگارتون خوش